मला उमगलेला मी… माणसांच्या विश्वासातून सापडलेली नवी ओळख!

 

सतत शिकत राहणे हा माझा मूळ स्वभाव. काहीतरी नवे शिकायला मिळावे, नवी माणसे जोडली जावीत, आपल्या सामाजिक वर्तुळाचा परीघ विस्तारावा आणि सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे, समर्थ सहकारी बँकेच्या पुनरुज्जीवनासाठी सुरू असलेल्या प्रयत्नांमध्ये आपलाही खारीचा वाटा उचलण्याची संधी मिळावी, या भावनेतून मी या नव्या जबाबदारीच्या प्रवासाला सुरुवात केली.

पदव्युत्तर शिक्षण पूर्ण झाल्यानंतर अनेक पर्याय उपलब्ध असतानाही सोलापूर न सोडता, याच मातीमध्ये राहून, याच समाजाकडून मिळालेल्या प्रेमाच्या आणि विश्वासाच्या बळावर काहीतरी देत राहण्याचा प्रयत्न केला. आज मागे वळून पाहताना जाणवते की, हा प्रवास केवळ माझा नव्हता; तो माझ्यावर विश्वास ठेवणाऱ्या असंख्य माणसांचाही होता. म्हणूनच आज या नव्या जबाबदारीच्या उंबरठ्यावर उभा असताना, माझ्या आजवरच्या प्रवासाला आकार देणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीचे मनापासून आभार मानावेसे वाटतात.

खरं तर, काही ऋणं अशी असतात की ती फेडण्यापेक्षा आयुष्यभर जपण्यातच आनंद असतो. माझ्या वाट्याला आलेला माणसांचा विश्वास, त्यांचे प्रेम आणि त्यांनी वेळोवेळी दिलेली साथ ही अशीच जपण्यासारखी शिदोरी आहे.

‘दिल से’ धन्यवाद… कारण विश्वास कृतीतून व्यक्त झाला!

मतदानाच्या आवाहनासाठी सभासदांना भेटत होतो. “मतदान करायला नक्की या,” असे सांगताना अनेकांनी दिलेला प्रतिसाद, आश्वासक शब्द आणि आवर्जून मतदानासाठी बाहेर पडण्याची त्यांची कृती मनाला स्पर्शून गेली.

एखाद्याने आपल्याला शुभेच्छा देणे ही एक गोष्ट; पण आपल्या आवाहनाला महत्त्व देऊन, आपला वेळ काढून प्रत्यक्ष कृती करणे ही त्याहून मोठी गोष्ट आहे. कारण त्यामागे केवळ प्रतिसाद नसतो, तर विश्वास असतो, आपलेपणा असतो आणि आपल्या प्रयत्नांशी जोडलेली एक आशा असते.

म्हणूनच हा धन्यवाद केवळ औपचारिक नाही. तो मनापासून आहे… अगदी ‘दिल से’!

२६ वर्षांची साधना… ‘विद्या कॉम्प्युटर्स’ने दिलेली ओळख!

या संपूर्ण प्रवासात आणखी एका गोष्टीची प्रकर्षाने जाणीव झाली. ती म्हणजे, गेल्या २६ वर्षांत ‘विद्या कॉम्प्युटर्स’च्या माध्यमातून उभा राहिलेला विश्वासाचा ब्रँड. या प्रवासात घेतलेले कष्ट, विद्यार्थ्यांना आणि पालकांना दिलेली सेवा, त्यांनी दाखवलेला विश्वास आणि सातत्याने केलेले काम, या सगळ्यांची ही पावती आहे. बँकेच्या सभासदांना भेटताना ‘विद्या कॉम्प्युटर्स’चा उल्लेख होताच, अनेकांकडून उत्स्फूर्तपणे प्रतिक्रिया यायची—

“अहो, आम्हाला माहिती आहे, विद्या कॉम्प्युटर्स!”

“जुळे सोलापूरचे वैभव आहे!”

हे उस्फूर्तपणे येणारे शब्द ऐकताना मन सुखावते, अभिमानाने भरून येते. कारण एखाद्या संस्थेची ओळख निर्माण होणे ही केवळ व्यावसायिक यशाची गोष्ट नसते; ती अनेक वर्षांच्या प्रामाणिक प्रयत्नांची, जपलेल्या नात्यांची आणि कमावलेल्या विश्वासाची फलश्रुती असते. ‘विद्या कॉम्प्युटर्स’ या नावामागे उभे असलेले असंख्य विद्यार्थी आणि पालक, त्यांच्या मनात असलेले प्रेम आणि विश्वास, हीच माझी खरी कमाई आहे. आज ‘अमित कामतकर’ या नावाला मिळणाऱ्या ओळखीमागे या सगळ्या माणसांचे योगदान आहे, याची मला पूर्ण जाणीव आहे.

माणूस स्वतःची ओळख निर्माण करतो; पण त्या ओळखीला प्रतिष्ठा देतात ती त्याच्यावर विश्वास ठेवणारी माणसे! काही चेहरे बोलत होते… शब्दांपेक्षा खूप काही सांगत होते!

या पंधरा दिवसांच्या प्रवासात अनेक सभासदांना भेटलो. काहींशी संवाद झाला, काहींनी शुभेच्छा दिल्या, तर काहींनी केवळ नजरेतूनच आपुलकी व्यक्त केली. मतदान केंद्रावर भेटलेले काही चेहरे आजही डोळ्यांसमोर आहेत. काही चेहऱ्यांवर अभिमान होता, काहींच्या नजरेत आशीर्वाद होते, तर काहींच्या चेहऱ्यावर भविष्यासंबंधीची एक आशा दिसत होती.

या सगळ्या संवादांमध्ये एक भावना वारंवार जाणवत होती—समर्थ सहकारी बँक पुन्हा उभी राहू शकते!

आणि हे काम करण्यासाठी ‘सहकार परिवार’चे पॅनल ही मोठी जबाबदारी पेलू शकेल, असा विश्वासही अनेकांच्या बोलण्यातून जाणवत होता. ‘शिवधनुष्य’ पेलण्याची तयारी दाखवणे एक गोष्ट आणि ते यशस्वीपणे पेलून दाखवणे दुसरी!

सभासदांनी व्यक्त केलेल्या विश्वासाची खरी परीक्षा आता सुरू झाली आहे, याची मला आणि आमच्या संपूर्ण पॅनलला जाणीव आहे. हा विश्वास केवळ निवडणुकीपुरता मर्यादित न राहता, प्रत्यक्ष कामातून सार्थ ठरवणे हीच आता आमची खरी जबाबदारी आहे. कारण विश्वास मिळवणे महत्त्वाचे असतेच; पण तो विश्वास सार्थ ठरवणे त्याहून अधिक महत्त्वाचे असते.

या पंधरा दिवसांत मला उमगलेला ‘मी कोण?’

या प्रवासाने मला आणखी एक महत्त्वाची गोष्ट शिकवली. ती म्हणजे, आपण स्वतःला जितके ओळखतो, त्यापेक्षा कदाचित इतर माणसे आपल्याला अधिक ओळखत असतात! कधी कधी आपणच स्वतःला कमी लेखतो. एखादी गोष्ट आपल्याला जमेल की नाही, एखादी जबाबदारी आपण पेलू शकू की नाही, एखादे क्षेत्र आपले आहे की नाही, याबद्दल मनात शंका असतात. आपण स्वतःभोवती काही मर्यादा आखून घेतो आणि त्या मर्यादांनाच आपली क्षमता समजू लागतो.

पण आपल्या संपर्कात येणाऱ्या माणसांच्या मनात आपल्याविषयी काय अपेक्षा आहेत, त्यांनी आपल्याकडून कोणत्या शक्यता पाहिल्या आहेत, याचा अंदाज आपल्याला नेहमीच येतो असे नाही. काही माणसे आपल्या क्षमतेवर आपल्यापेक्षाही अधिक विश्वास ठेवत असतात. त्यांच्या मनात आपल्याविषयी काही स्वप्ने, काही अपेक्षा आणि काही कल्पना असतात. आपण मात्र त्यापासून अनभिज्ञ असतो.

आणि मग एक दिवस, एखादा प्रसंग येतो… एखादी संधी समोर उभी राहते… एखादी जबाबदारी आपल्याकडे सोपवली जाते… आणि अचानक आपल्या लक्षात येते की, आपण स्वतःविषयी आखलेल्या चौकटीं पलीकडेही आपले एक व्यक्तिमत्त्व आहे!

या पंधरा दिवसांनी मला माझ्या स्वतःकडे नव्याने पाहायला शिकवले. लोकांच्या मनात माझ्याविषयी असलेला विश्वास, त्यांनी माझ्याकडून ठेवलेल्या अपेक्षा आणि माझ्यावर सोपवलेली ही जबाबदारी, या सगळ्यांनी माझ्या आत्मविश्वासाला नवी दिशा दिली.कदाचित यालाच म्हणत असावेत—

“Greater Things Ahead… Time Holds the Date!”

काही गोष्टी आयुष्यात अचानक घडल्यासारख्या वाटतात; पण त्यामागे वर्षानुवर्षे केलेले काम, जपलेली नाती आणि नकळत कमावलेला विश्वास असतो. वेळ येते तेव्हा या सगळ्यांचे अर्थ नव्याने उलगडू लागतात.

या प्रवासात सोबत करणाऱ्या प्रत्येकाचे मनापासून आभार!

या पंधरा दिवसांच्या प्रवासात अनेकांनी प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्षपणे साथ दिली. मतदानाचे आवाहन करण्यासाठी माझ्यासोबत उभ्या राहिलेल्या मॉर्निंग वॉकच्या मित्रमंडळींपासून ते विविध संस्थांतील सहकाऱ्यांपर्यंत, प्रत्येकाचे योगदान माझ्यासाठी मोलाचे आहे. माझे मॉर्निंग वॉकचे सहकारी—सुनील सर, प्रमोद सर, श्रीकांत सर, शंकर सर, डॉ. सी. व्ही. कुलकर्णी सर, देशमुख साहेब आणि दिवाणजी सर; BBNA सोलापूरची कार्यकर्ते मंडळी; रवी सर, संजय सर, काकडे सर, नाना साठे सर, भोसले सर आणि माझा विद्यार्थी प्रशांत—या सर्वांनी दिलेल्या साथीबद्दल मी मनापासून कृतज्ञ आहे.

तसेच ‘सहकार परिवार’ पॅनलमधील सर्व सहकारी आणि पॅनलचे प्रमुख श्री. राम सर, श्री. राकेश सर, श्री. केतन सर आणि डॉ. पी. टी. कुलकर्णी सर यांचेही विशेष आभार.

या सगळ्यांनी दिलेली साथ, दाखवलेला विश्वास आणि वेळोवेळी दिलेले प्रोत्साहन माझ्यासाठी महत्त्वाचे आहे.

या प्रवासात ज्यांची नावे आज येथे घेता आली नाहीत, पण ज्यांनी मनापासून सहकार्य केले, शुभेच्छा दिल्या, आशीर्वाद दिले किंवा मतदानाच्या माध्यमातून विश्वास व्यक्त केला, अशा प्रत्येक ज्ञात-अज्ञात व्यक्तीचेही मी मनःपूर्वक आभार मानतो.

कारण प्रत्येक योगदान मोठे किंवा लहान नसते; प्रत्येक योगदान महत्त्वाचे असते!

 

नवी जबाबदारी… नवी आशा… आणि विश्वास सार्थ ठरवण्याचा निर्धार!

संचालक — समर्थ सहकारी बँक लि.

हे पद माझ्यासाठी केवळ एक नवीन ओळख नाही. ही एक जबाबदारी आहे, एक संधी आहे आणि अनेकांच्या अपेक्षांशी जोडलेली बांधिलकी आहे. समर्थ सहकारी बँकेच्या पुनरुज्जीवनाच्या प्रयत्नांमध्ये योगदान देता येणे, ही माझ्यासाठी समाधानाची बाब आहे. या वाटचालीत शिकण्यासारखे खूप काही असेल, आव्हानेही असतील; पण सभासदांनी व्यक्त केलेला विश्वास आणि सहकाऱ्यांची साथ हीच पुढील प्रवासाची प्रेरणा असेल.

आजवर सोलापूरने मला काम करण्याची संधी दिली, माणसे जोडण्याची संधी दिली, माझ्या कामाला ओळख दिली आणि सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे, माझ्यावर विश्वास ठेवला. रोटरी क्लब ऑफ सोलापूर मेट्रोचे अध्यक्षपद असेल, विद्या फाउंडेशनच्या माध्यमातून केलेले सामाजिक उपक्रम असतील, साहित्य क्षेत्रातील पुरस्कार प्रदान सोहळे असतील आणि आता या विश्वासाच्या परतफेडीची आणखी एक संधी माझ्यासमोर आहे.

मला माहीत आहे की, या नव्या प्रवासाचे यश केवळ माझ्या प्रयत्नांवर अवलंबून नसेल; ते संपूर्ण संचालक मंडळाच्या सामूहिक प्रयत्नांवर, पारदर्शकतेवर, योग्य निर्णयांवर आणि सभासदांच्या विश्वासावर अवलंबून असेल. या जबाबदारीकडे पाहताना मनात एकच भावना आहे—पदापेक्षा जबाबदारी मोठी, अपेक्षांपेक्षा कृती महत्त्वाची आणि शब्दांपेक्षा विश्वास सार्थ ठरवणारे काम श्रेष्ठ!

माझ्या या नव्या प्रवासासाठी शुभेच्छा देणाऱ्या, माझ्यावर विश्वास ठेवणाऱ्या आणि मतदानाच्या माध्यमातून मला ही संधी उपलब्ध करून देणाऱ्या सर्व मतदार सभासद बंधू-भगिनींचे मनःपूर्वक आभार.

 

अमित बाळकृष्ण कामतकर